Wintersport

Op dag één kneusde ik mijn vinger al.

Zo’n vermaledijde zonnestoel waarvan het pootje op mijn vinger klapte.

Het was alweer zes jaar geleden dat ik voor het laatst op wintersportvakantie was geweest. Geboekt vóór ik kennis kreeg aan mijn Lief. Dus met heimwee en tegenzin ging ik heen.
Ik was vergeten hoe godvergeten duur het ook alweer was. Ski’s, les en skipas: pats: € 454 lichter.

De skileraar was een goede. Eindelijk begreep ik het principe van het skieen. Kan natuurlijk ook liggen aan het feit dat ik alweer zes jaar ouder ben en mogelijk iets (maar dan een heel klein beetje) wijzer. Dus ik tierde als een wilde van de bergen af. Heerlijk om zonder angst te skieen.

De aprés ski hut was nog beter. Vanaf vier uur ’s middags naar binnen en dan om half acht ’s avonds wat gaan eten. Helemaal prima. Met leuke mensen is het natuurlijk overal goed te doen.
Wat helemaal fantastisch was, was het slapen. Helemaal kapot naar bed om uiterlijk tien uur ’s avonds en dan doorslapen tot zeven uur de volgende ochtend.

Maar het allerbeste (en laat dat de wintersportvrienden het maar niet horen) was de thuiskomst in de armen van mijn Liefde…………….. Nooit meer zonder hem op vakantie? Of misschien juist wel voor dit zalige effect?

3 gedachten over “Wintersport

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *